برمىانگيزاند . دفاع حضرت زهرا عليها السلام از امير مؤمنان نسبت به زمامدارى جامعهء اسلامى ، دفاع شخصى و خصوصى نبود ، بلكه دفاع يك زن مسلمان متعهد و مسؤول از حق عظيمى بود كه غصب شده است . فاطمه عليها السلام چون حق حكومت را از آن على عليه السلام و اهل‌بيت پيامبر صلى الله عليه و آله مىديد به دفاع از آن حضرت پرداخت و هشدارهاى خود را متوجه كسانى كرد كه با اقدام نابخردانه خود حاصل تلاشها و مجاهدتهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله را به بازى گرفته‌اند و اعلام خطر با نويى رنجديده است كه با شجاعتى وصف ناشدنى و استقامتى ستودنى در مقابل منحرفان مىايستد و امت اسلامى را از آينده مبهم و تاريك كه با انحراف در رهبرى در انتظار آنان است بر حذر مىدارد . على عليه السلام و دفاع از امامت على عليه السلام نيز در موارد زيادى به‌اهميت امامت و ولايت دراسلام پرداخته و به حقانيت خود نسبت به خلافت اسلامى اشاره كرده كه به ذكر چند نمونه بسنده مىكنيم . آن حضرت در خطبهء معروف به شقشقيه مىفرمايد : سوگند به خدا كه پسر ابىقحافه ( ابو بكر ) خلافت را مانند پيراهنى پوشيد و حال آنكه مىدانست من براى خلافت مانند قطب وسطِ آسيا هستم و علوم و معارف از سرچشمهء فيض من مانند سيل سرازير مىشود ، هيچ پرواز كنندهء در فضاى علم و دانش به اوج رفعت من نمىرسد ؛ پس جامه‌ى خلافت را رها و پهلو از آن تهى نمودم و در كار خود انديشه كردم كه آيا بدون دست ( و نداشتن سپاه و ياور ) حمله كرده ، يا بر تاريكىِ كورى ( و گمراهى خلق ) صبر